WielerArchieven  

Ga terug   WielerArchieven > Speciaal > Wielerverhalen en -anekdotes

Reageren
 
Discussietools
Oud 15 mei 2006, 14:09   #1
JOURNEE
Junior
 
Geregistreerd: 23 december 2005
Locatie: 3400 LANDEN België
Leeftijd: 73
Berichten: 194
Standaard

ALLOCHTONEN IN NEW-YORK.
In het post-Armstrong jaar , met een sponsor als Discovery Chanel in het peleton , en met Landis, Hincapie, Leipheimer en Julich, schijnt het dat wielrennen een bekende sport is in de USA. Veertig jaar geleden was een koersfiets daar nog een totaal vreemd voorwerp in het grote land van Uncle Sam.
Dit wil ik bewijzen door volgend verhaal :
In 1999 verbleef Fredrik Faglum in mijn huis om in België te koersen, en in 2000 werd ik door hem in Zweden uitgenodigd. Deze Fredrik is de enige zoon van Tomas Pettersson Faglum , de jongste van de befaamde vier Pettersson gebroeders, die in de sixties en seventies wielerkampioenen waren vooral in het tijdrijden per ploeg. Vader Faglum zegt van zichzelf dat hij als jongere renner een dwangarbeider van de weg is geweest, want hij hield helemaal niet van fietsen en werd door zijn drie broers verplicht om mee te trainen op hoog tempo in de harde discipline van het tijdrijden. Alvorens reeds als belofte wereldtitels veroverd te hebben en sportman van het jaar in Zweden te zijn, was de lijdensweg van de laatstgeborene Pettersson in de wielen van zijn broers verschrikkelijk geweest.
‘Duizend maal ben ik doodgegaan in het wiel van Gösta, Eric, en Sture’ , vertelde Tomas mij, tijdens het eten van Zweedse vleesballetjes met Belgische frieten, in zijn living die versierd is met souvenirs, bekers, truien, medailles, diploma’s , voornamelijk veroverd in tijdraces in vele landen .
‘Welk was de grootste en beste emotie die je beleefde als wielrenner ? ‘ vroeg ik aan deze sportman .
‘ Omslagen met geld, kussen op het podium, aandacht van de media, ….. ?’

- In het voorjaar waren wij heerlijk aan het trainen in Tunesië , toen wij plots werden teruggeroepen door ons Olympisch Comité. We vlogen terug naar Zweden, waar we van onze familie een valies met schone kleren kregen en van de sportieve bazen dozen met prachtige nieuwe fietsen. Een paar uren later vlogen we reeds naar New-York, waar we op een team wetenschappers moesten wachten en twee dagen later zouden we op de grote hoogte van Mexico testen moeten afleggen om te zien of het wel redelijk was en medisch aanvaardbaar om in de ijle lucht zware fietsproeven te houden.
- In het grote New-Yorkse hotel konden wij op onze kamer niet slapen omwille van het uurverschil en van ons jeugdig dynamisme. We konden ook niet uitgaan ‘ in the City that never sleeps’ wegens onze ascetische levensstijl en omdat wij geen dollars hadden.
- In het midden van de nacht werden we nieuwsgierig om ons nieuw materiaal te zien, kledij en fietsen. Zo begonnen wij dan maar op de gang van het hotel de grote fietsdozen te openen en met enthousiasme onze vier juweeltjes van nieuwe tijdritfietsen te monteren. Plots werden wij omringd door een aantal security guards en politiemannen . Deze meenden dat wij indringers van een andere planeet waren of organisators van een aanslag . Onze bizarre kledij van wielrenners en die vreemdsoortige tuigen in titanium maakten ons uiterst verdacht. Na inspectie van onze fietspompen waar alleen lucht uitkwam en geen kogels, waren die Amerikanen overtuigd van onze vreedzame bedoelingen. Er werd weldra goed gelachen.
- Bij het eerste daglicht sprongen de vier Petterson gebroeders op hun nieuwe fietsen. Zij fietsten in formatie door de brede nog verlaten straten van New-York tussen de immense gebouwen en stilaan werd de grootstad wakker, kwamen er meer en meer mensen over de stoepen gestapt, en gele taxi’s en vierwielers in het verkeer. Terwijl de blonde Zweden met hun blote bruine gespierde lange benen voorbij reden, stopten alle New-Yorkers even.
- Blank, zwart of geel, vrouw of man, keken met open mond verbaasd en niet begrijpend naar die vier allochtone geweldige wielrenners die tegen dertig mijlen per uur dwars door het centrum van Big Apple geruisloos voorbij raasden op vreemde flitsende tuigen.

Ik was amper 18 jaar ( dixit Tomas Pettersson) en realiseerde plots dat door de wielersport het mij mogelijk was geworden van op een maandag nog te fietsen over stofferige wegen bezaaid met geitenkeutels in Tunesië en reeds op volgende woensdagochtend te kunnen fietsen tussen de grote buildings van een wereldstad, en dit op de lichtste en duurste fiets die er toen bestond. Na de emotie die deze fietstocht door New-York me gaf was ik gelukkig omdat ik mocht meefietsen in Zweedse kleuren met mijn broers en van toen af heb ik dan ook mijn uiterste best gedaan om goed te presteren.
JOURNEE is offline   Met citaat reageren
Oud 15 mei 2006, 15:05   #2
Ronny De Schepper
Een winnaar
 
Ronny De Schepper's schermafbeelding
 
Geregistreerd: 4 augustus 2003
Locatie: Gent
Leeftijd: 65
Berichten: 1.646
Standaard

Wilfried, kun je ook iets meer vertellen over zoon Fredryk? In welk jaar werd hij geboren? Voor welke amateurteams heeft hij gereden enz.? Gebruikte hij ook de naam Pettersson als renner?
Ronny De Schepper is offline   Met citaat reageren
Oud 15 mei 2006, 21:13   #3
JOURNEE
Junior
 
Geregistreerd: 23 december 2005
Locatie: 3400 LANDEN België
Leeftijd: 73
Berichten: 194
Standaard

Mexico 1968
Road individual road race Men
1 ITA VIANELLI, Pierfranco
2 DEN MORTENSEN, Leif
3 SWE PETTERSSON, Gosta A.B.
team time trial Men
1 NED PIJNEN, Rene Marinus
DEN HERTOG, Fedor
KREKELS, Jan Jozef Alfons
ZOETEMELK, Hendrik G. Jozef
2 SWE PETTERSSON, Gosta A.B.
FAGLUM-PETTERSSON, Sture
FAGLUM-PETTERSSON, Erik
FAGLUM-PETTERSSON, Tomas
3 ITA MARCELLI, Vittorio
SIMONETTI, Mauro
VIANELLI, Pierfranco
BRAMUCCI, Giovanni

Wegens teveel identieke familienamen in Zweden konden de burgers daar een bijkomende familienaam nemen. Dit kon maar moest niet. Gosta deed dit niet , de anderen wel. Geen enkele van de verschillende zonen van deze kampioenen kon later iets presteren. Frederik , een vegetariër, was veel te licht en had broze kniegewrichten. De zonen gebruikten liefst als naam Faglum. Hun beroemde naam gaf hen niets dan problemen. Zo kreeg Frederik individueel in 1999 van Giant gemakkelijk een sponsoring van 200.000 Bfr. Zijn Zweeds clubteam vond echter dat hij die niet voor zichzelf mocht houden. Toen het team zelf ook sponsoring vond in 2000 vloog Frederik uit de ploeg. Hij had toen reeds het besluit genomen van een grote zaak in fietsen over te nemen en niet meer te koersen . Frederik was geboren in 1977 en reed als laatste jaar belofte in zijn Zweedse clubtrui.
Hij was in die tijd een goede vriend van Johan Svensson, die tijdens de volgende jaren veel in ons land zou koersen. Ik heb nog heel wat documentatie over de
Zweedse wielersport, doch deze zou ik eerst moeten terug vinden op zolder.
JOURNEE is offline   Met citaat reageren
Oud 16 mei 2006, 13:34   #4
Ronny De Schepper
Een winnaar
 
Ronny De Schepper's schermafbeelding
 
Geregistreerd: 4 augustus 2003
Locatie: Gent
Leeftijd: 65
Berichten: 1.646
Standaard

Ikzelf ben daarin zeer geïnteresseerd, Wilfried. Als je vindt dat het niet relevant genoeg is om op het forum te plaatsen, dan mag je me die info altijd doormailen. In beide gevallen alvast bedankt.
P.S. In mijn database heb ik voor 1983 een Tomas Faglum. Is dat dan Tomas Pettersson die na zijn profloopbaan nog heeft verder gekoerst als amateur?
Ronny De Schepper is offline   Met citaat reageren
Oud 22 mei 2006, 13:30   #5
JOURNEE
Junior
 
Geregistreerd: 23 december 2005
Locatie: 3400 LANDEN België
Leeftijd: 73
Berichten: 194
Standaard

Citaat:
Originally posted by Ronny De Schepper@16 May 2006, 13:34
Ikzelf ben daarin zeer geïnteresseerd, Wilfried. Als je vindt dat het niet relevant genoeg is om op het forum te plaatsen, dan mag je me die info altijd doormailen. In beide gevallen alvast bedankt.
P.S. In mijn database heb ik voor 1983 een Tomas Faglum. Is dat dan Tomas Pettersson die na zijn profloopbaan nog heeft verder gekoerst als amateur?

(Foto 1999: Tomas Faglum, mijn hond Luca, en mijn fiets Olive Green in mijn tuin te Landen)
Het is een mysterie waarom een beroepsrenner van 26 1/2 jaar plots beslist van te stoppen met zijn sport. In het geval van Tomas Pettersson heeft dit te maken met ruzies tussen zijn vrouw en die van zijn broers. Tomas was een te brave grote loebas die niet langer de spanningen verdroeg die ontstonden tussen vier jonge Zweedse dames die samenwoonden in Italië en mekaar liever pestten dan iets beters te doen, terwijl hun venten trainden of koersten .

In 1983/84 nam Tomas Faglum= Tomas Pettersson terug een licentie om als Yngre oldboy = master, jong veteraan terug te koersen . De bedoeling was niet om op 37-jarige leeftijd een come-back te maken. Tomas was toen in contact met Ole Ritter . Samen maakten zij promotie voor een tijdritfiets van hoge kwaliteit . In 1984 won Tomas Faglum de Zweedse titel bij de Masters 35+ in de 50 km tijdrit. Door slecht weer was zijn tijd 1.11.07 echter een tegenvaller.
Om te bewijzen dat hij het veel beter kon, begon nadien ook weer Gösta te tijdrijden individueel en per ploeg op 45+ jarige leeftijd. Iedereen wist dat Gösta de beste was, maar hij wilde het nog maar eens laten zien en werd veteranen kampioen 50 km tijdrit in 1.08.55 . Hij trainde en lukte één jaar later 1.05.59 , een prestatie die toen op het niveau lag van een wereldrecord veteranen.
Ondertussen was Tomas weer gestopt omdat hij niet nogmaals en nog altijd in de schaduw van zijn oudere broer wilde staan. Hij bleef in contact met Ole Ritter, voor de verkoop van fietsen, doch ook om af en toe naar het buitenland te kunnen reizen als handelsvertegenwoordiger ( niet om met zijn broers te koersen in vele landen... ). Tijdens zulke reizen verkocht hij meestal zijn dure persoonlijke wagen van een groot Zweedse merk aan een buitenlandse particulier, hetgeen hem volkomen legaal doch zonder belastingsheffing een flinke winst bezorgde, waarmee hij zich dan weer tweedehands een andere mooie directieauto van het volgende bouwjaar kon permitteren, die hij na een jaartje terug buiten Zweden aan de man bracht. Tijdens het oversteken van de grenzen had hij steeds een fiets in zijn koffer en een licentie van wielrenner in zijn portefeuille. Iedere douanier was trouwens nog zijn supporter en liet hem door.
Bijgevoegde afbeelding(e)
Bestandstype: jpg post-14-1148297409.jpg‎ (104,0 KB, 38x gelezen)
JOURNEE is offline   Met citaat reageren
Oud 13 september 2017, 11:57   #6
Jan De Smet
Super Moderator
 
Jan De Smet's schermafbeelding
 
Geregistreerd: 3 augustus 2003
Locatie: Petegem aan de Leie
Leeftijd: 58
Berichten: 8.097
Standaard

Is er ondertussen nog iemand die meer documentatie heeft over de Pettersson-broers. Ze blijven me intrigeren. Jammer genoeg is mijn Zweeds 0,0.
Jan De Smet is offline   Met citaat reageren
Reageren

Discussietools

Regels voor berichten
Je mag geen nieuwe discussies starten
Je mag niet reageren op berichten
Je mag geen bijlagen versturen
Je mag niet je berichten bewerken

vB-code is Aan
Smileys zijn Aan
[IMG]-code is Aan
HTML-code is Uit

Forumnavigatie

Soortgelijke discussies
Discussie Auteur Forum Reacties Laatste bericht
Zesdaagse New York Jan Soens Foto's 4 2 mei 2014 09:27
Le tour ne partira pas de New-York......1er Avril !! jacky Langue étrangère - Foreign language 0 2 april 2013 10:21


Alle tijden zijn GMT +2. Het is nu 02:15.


Forumsoftware: vBulletin®, versie 3.8.2
Copyright ©2000 - 2017, Jelsoft Enterprises Ltd.
© 2003-2007, WielerArchieven
Version française #12 par l'association vBulletin francophone