PDA

Volledige versie bekijken : The Most Wonderful Man Ever


JOURNEE
24 mei 2006, 23:28
THE MOST WONDERFUL MAN EVER

Nu dat onze 21ste eeuw al een tijdje loopt kunnen wij even terugblikken op die bonte wereld van de wielersport, op de generaties wielerkampioenen, op de verschillende disciplines en op de diverse krachtmetingen op wielen die er in de loop der tijden zijn geweest. Armstrong die in het geheugen van de wielerfans bekend is als dé wielrenner van de voorbije jaren is een naam op een lijst waar natuurlijk Merckx staat onderlijnd. Maar wielerkoersen begonnen reeds in de periode van onze koning Leopold II . Vandaag in het tijdperk van Boonen worden via televisie en internet de fans echt verwend. De Giro vertrok in ons land en nabij ons bed staat er een juweel op wielen waarmee we ’s zondags in koersbroek zelf rondjes rijden .
Vanaf 1869 waren er steeds bijzondere mannen, potige kerels, cracks, topatleten, die de wereld overbluften met hun kracht, persoonlijkheid, kunde, toewijding, inzet, fratsen, avonturen op dat rare tuig. Wielerminnend Vlaanderen is reeds lang voor de ‘coureurs’ een thuishaven, een tweede vaderland, en zeker voor de mannen uit Australië, een groot land gelegen aan de andere kant van onze wereldbol. Geen mens van bij ons zou dat moeilijke woord ‘allochtoon’ voor hen gebruiken. Vlamingen en Australiërs hebben respect voor mekaar, houden zelfs van mekaar. Zij vochten samen in de loopgrachten van 1914-1918.
Zij rijden in 2006 samen over kasseien en cols, en rond de wielerbaan .
Omdat hij ( … de grote kampioen waarover we het zullen hebben), omdat hij van zo ver kwam in een tijd dat deze wereld nog niet één enkel dorp was zoals vandaag, wordt hij in de galerij vàn of in de ranking mét de grootste wielrenners aller tijden vergeten. Dat zou nooit mogen gebeuren. Evenmin zouden er sportliefhebbers mogen zijn die menen dat Australiërs hier komen om te leren fietsen. Robbie McEwen, Cadel Evans, e.a. vertegenwoordigen een groot sportland, waar het wielrennen een oude, sterke en rijke traditie bezit . Het is steeds een eer en - omdat zij toffe jongens zijn - een groot genoegen om met Australiërs team te vormen .

Sir Hubert Ferdinand Opperman .
Het gebeurde op 18 april 1996. Ongeveer tien jaar geleden . Te Wantirna in the City of Knox nabij Melbourne, viel een man van zijn fiets terwijl hij op de rollen trainde. Een hartaanval velde plots deze negentig- plusser. Zijn lichaam werd gecremeerd volgens zijn eigen wil . Pas toen zijn as door de droge wind discreet was weggeblazen vernam de wereld dat hij niet meer tot de levenden behoorde. Voor hem werd een nationale rouwplechtigheid gehouden in St-Paul’s Cathedral te Melbourne. Opperman was de familienaam van deze unieke man.
Het is belangrijk dat de jeugd van alle landen weet dat deze grote sportman heeft bestaan.De wielersport is de hardste school. Van een jonge knaap die een kopje kleiner is dan zijn kameraden kan zij echter niet alleen ‘ een bekende Vlaming’ maken, doch zelfs een mens die door inzet en wilskracht tot de op hoogste posten van de samenleving kan klimmen.Moge het leven van Hubert Opperman, zowel hier als in Australië en op alle plaatsen van onze planeet, nog velen inspireren tot grootse daden en resultaten.

Hubert Opperman was niet de zoon van Superman, doch van een beenhouwer van nederige afkomst uit een familie Duitse emigranten . Hij greep in het leven alle kansen die hij kreeg. In plaats van te blijven knabbelen op kauwgom, peukjes te paffen en zotte meisjes te versieren, gebruikte hij zijn tijd en zijn spaarcenten om een fiets te kopen. Daarmee werd hij tussen de mensen iemand die kwam te staan als de Kilimanjaro in diep Africa .
Vele prestaties van Hubert Opperman zijn gewoon niet te vergelijken met wat andere wielerkampioenen voor hem of na hem vermochten . Wie aandacht heeft voor zijn palmares van wielrenner zal daarmee akkoord gaan. Wie daarna zich buigt over de volgende dozijnen levensjaren van deze man zal verstomd staan.


A Cycling Sensation Called Oppy

Een kleine stevige jongen met een fiets meldt zich voor een open handicap wegwedstrijd genaamd ‘ De 80 Mijlen van de Fietsindustrie 1921’ . Hij is pas zeventien jaar oud en van beroep telegrammenbesteller per fiets. Omdat hij werkt met de fiets en dus een beetje beroepsrenner is, overhandigen de glimlachende inrichters ook aan hem een rugnummer.Alles loopt zoals voorzien in deze koers. De betere amateurs en de beroepsrenners achterhalen weldra iedereen die voorsprong kreeg. Nog wat later kunnen velen het hoge tempo niet meer volgen, behalve dan die ene jongen, die veel fietst om telegrammen af te leveren. Deze Opperman volgt zelfs alle versnellingen van de favorieten .
De wielerkoers Cycle Traders 80 eindigt met een sprint tussen zes rijders. Ondanks vuile streken van zijn concurrenten eindigt die jongen op een prachtige derde plaats .

In zijn befaamde biografie schreef Hubert Opperman later zelf dat de kleine stap die hij toen maakte om na deze 80 mijlen op het podium te klimmen zijn hele verdere leven heeft bepaald. Hij won toen immers een sportfiets Malvern Star.
Deze werd hem geschonken door ene Bruce Small die met zijn broers Frank en Ralph het fietsfabriekje had overgenomen van Tom Finnegan, een oude vedette van de velodrooms. De ‘ Small boys’ uit de wijk Malvern bouwden en verkochten sedert juni 1920 vijf fietsen per week, en zo ontmoetten Small en Opperman mekaar.

Hubert Opperman wil geen andere fiets dan de zijne waarop hij zo goed gewoon is. Uit deze assertieve houding blijkt reeds dat de 17-jarige een kopje heeft en bovendien kan onderhandelen. Bruce Small brengt Oppy’s eigen fiets dus wat beter in orde en betaalt in speciën de kostprijs van de gewonnen Malvern Star aan de jongen. Dit wordt de start van een levenslange vriendschap, want voortaan zullen zij altijd en overal samenwerken in sport, travel, business en politiek. Vanaf 1922 is Hubert Opperman de eerste bediende van Malvern Star. Hij staat gewoon in de winkels met de klanten, met het personeel, of hij demonstreert tijdens wielerproeven zijn kunnen en de kwaliteit van de producten. Wanneer hij niet traint, rust, reist of koerst, is Hubert Opperman ook een ferme kerel op gebied van marketing, promotie, public relations, dienstbetoon, verkoop. In al wat hij doet is hij onverzadigbaar, een man die lang kan aanklampen en steeds vooruit blijft gaan.

Bruce Small (geboren te Sydney op 11 december 1895) .

Entrepreneur, promotor, verkoper, was Bruce Small een formidabele kerel die voor de jonge Oppy een tapijt uitrolde naar een leven dat een avontuur werd. Bruce was zelf een sportman die het Australisch snelheidsrecord op een motorfiets verbeterde. Hij sprintte op eigen voeten de 100 yards in 10 seconden. Hij reed wat mee in wielerkoersen tot wanneer hij in zaken ging. Zijn ouders ijverden ondertussen voor ‘het Leger des Heils’ en zo kwam het dat hij van in zijn jongensjaren een goed muzikant was, vooral als hoornblazer.
Deze man met ontembare werklust stond achter de ultrarijder Hubert Opperman, nadien achter Sid Patterson en Mario Morettini, en later heeft hij de tandemkampioenen van Melbourne 56 begeleid en gesponsord. Steeds verloor hij nooit zijn zaken uit het oog.
De Australiërs moesten weldra allemaal de Malvern Star hebben, zo een fiets van Bruce Small waarop Oppy reed. Hij die startte met een atelier gelegen 58, Glenferrie Road in Malvern groeide tot eigenaar van een industriel imperium en distributienetwerk dat na de fifties overgenomen werd door de multinationals Philips en Raleigh. In het begin van de oorlog veranderde hij gepast de productie in zijn ateliers. Niet langer fietskaders maakte hij, doch dag en nacht werden er toen bij Bruce Small buizen gemaakt voor tenten en voor radiomasten, om het Australische leger uit te rusten. Door het wegvallen van de invoer uit de USA en Europa proberen de Bruce Small Industries in die tijd ook van zelf alle metalen voorwerpen te maken die in er Australië nodig zijn .
In 1945 produceert de Malvern Star Company weer 50.000 fietsen per jaar. Zij hebben ondertussen vooral een uitstekend commercieel netwerk uitgebouwd met een administratief hoofdkantoor in iedere Australische stad, 100 regionale distributiecentra en 1000 verkooppunten. In ieder huisgezin van Down Under staat er omstreeks 1950 minstens één puchbike (fiets) Malvern Star. De zeshoekige ster van de Malvern fiets betekende immers topkwaliteit aan een fatsoenlijke prijs. Via hun prima organisatie en goede distributie, door naambekendheid en vertrouwen, verkochten zij in al hun winkels ook drie andere fietsmerken voor ouderen, kinderen en vrouwen (Austral, Pacemaker, Preston Star). In dezelfde winkels vond de koper een uitgebreid gamma van benodigdheden , onderdelen en metalen toestellen. Door de toenmalige naoorlogse heropleving en de explosieve vraag naar motorfietsen, stofzuigers, koelkasten, radio’s, elektrische toestellen, betekende dit enorme verkoopcijfers .

Nadat op 28/2/1958 B. Small zijn business had verkocht om aan de kust te rentenieren, kon hij uiteraard niet stilzitten. Hij werd daar weldra de superman die de Gold Coast hielp veranderen in een paradijs voor gepensioneerden, surfers en toeristen. In 1967 piekte hij in de politiek met de slogan : ‘ Think Big … Vote Small ’ . Zo werd Bruce Small in Queensland nog burgemeester en parlementair tot op de hoogste leeftijd.

__ __ __ __ __ __

HUBERT OPPERMAN & BRUCE SMALL altijd samen, in zonlicht en in schaduw, in glorie of in pijn, zo bestond er een zeer sterk duo dat veel van de wereld zag , overal zijn plan trok, een winning team. Bruce Small ging als soigneur zo ver dat hij zelfs op straat op een gasvuur verse vis bakte, het lievelingsgerecht van zijn renner, en precies op tijd deze vis kon opdienen toen Hubert Opperman in volle vaart kwam aangereden, op zijn wereldberoemde Malvern Star natuurlijk.

Oppy schreef aan zijn vriend bovennatuurlijke gaven toe, zoals een onverklaarbare kennis voor wat zou gaan gebeuren. Hij was een engelbewaarder, een beschermer, iemand die de gave had van te kunnen anticiperen en innoveren. Minstens viermaal ontsnapte Bruce Small op haast miraculeuze wijze aan de dood. Zoals in de Tour 1931 toen hij zichzelf met een fantastische jump nog uit een open wagen kon katapulteren net voor deze in een ravijn dook met dodelijke afloop voor de andere inzittenden.

Opperman, die onklopbaar was geworden in de Australische wielersport , nam samen met zijn coach-manager de grote oceaanboot naar Europa . Hij trainde dagelijks op de rollen met prachtig zicht over de oceaan. Perry Osborne, Ernest Bainbridge, en Hary Watson waren de drie ploegmakkers die deze vijf weken lange boottocht ook hebben meegemaakt.
Nog maar pas aan land startten zij op 17 mei 1928 in Parijs-Rennes (346 km) tegen ervaren profs. Die koers werd gewonnen door Nicolas Frantz. Gaston Rebry was derde. De vreemde jonge kangoeroes reden allen samen de koers uit in het peleton op 22’15”. In Parijs-Brussel (375 km) op 27 mei 1928, negen dagen later, komt Hubert Opperman reeds tot een derde plaats. De toprenners Georges Ronsse en weer Nicolas Frantz moeten alles doen om hem bij te houden, want Oppy is een sterk locomotief maar geen sprinter .
De Australiërs verdienen hun selectie voor de Tour 1828. Zij rijden rond Frankrijk voor het wielermerk RAVAT-WONDER-DUNLOP. Bainbridge sneuvelt in de 15de rit, maar Opperman (18de), Watson (28ste), en Osborne (38ste) schrijven wielergeschiedenis. Alle insiders stelden vast dat Hubert Opperman tot veel meer in staat was. Voor hem zijn al die ritten in de Franse Tour veel te kort en niet op zijn maat. In een Tour de France betwist als volgt : ( zie editie 1929)

rit 1 = Parijs- Les Sables d’Olonne 1163 km
+ rit 2 = Les Sables d’Olonne - Marseille 1519 km
+ rit 3= Marseille- Strassbourg 1414 km
+ rit 4 = Straatsburg-Parijs 1160 km ,
met start van iedere rit op maandagochtend zou hij onklopbaar zijn.

Hubert Opperman haat het te lange verblijf en het onzalig nietsdoen in de zovele verschillende muffe hotelkamers tijdens een Tour de France. Hij kon in de Tour op de Franse wegen niet genoeg genieten van ‘ La Vie au Grand Air ‘ … dat zijn leven is tijdens lange continentale fietstochten in Australië . Hij vond de afdalingen van cols en de massa toeschouwers langs de weg nogal gevaarlijk . Maar, helaas, in plaats van langere ritten te maken zal Henri Desgrange het aantal ritten vermeerderen en hun afstand verminderen. De Tour is dus niets voor Opperman. Drie jaar later zal hij slechts tegen betaling nog wat meerijden om te trainen voor Parijs-Brest-Parijs.
Na de 5376 km tegen de wegrenners van de Tour in juli rijdt Oppy tussen 13 en 19 augustus 1928 op de Parijse 500 m wielerbaan Buffalo de zesdaagse in open lucht tegen de baanspecialisten. Hij vertrekt met Paul Broccardo als ploegmaat doch eindigt met François Urago. Na 3386,5 km in 6 dagen mag hij als derde de ereronde rijden. Hij klopte sterke mannen als Gerard DeBaets, Giovanni Brunero en Piet Van Kempen.



*** 1-2 /09 /1928 Bol d’Or sur la piste Buffalo à Paris ***
Toen de wielerkampioenen vooral op de velodrooms goed verdienden, omwille van de massale aanwezigheid van toeschouwers die inkom betaalden, was de Bol d’Or te Parijs een zeer grote klassieker. Deze baankoers werd in 1928 in open lucht in een velodroom met een piste van 500 meter omtrek betwist . Er werd van de deelnemers het uiterste gevraagd : 24 uren lang zo snel en zo veel mogelijk afstand te rijden, geholpen door gangmakers op tandems en tripletten. Wat een geweldig wielerspektakel was dat toch ieder jaar !

Manager Bruce Small had voor marathonrenner Hubert Opperman een mooi contract afgesloten om aan Parijs de fietsende kangoeroe op zijn Malvern Star te laten zien . Andere deelnemers aan de start :
De Italianen Gaetano Belloni en Alfredo Dinale, de Belgen Felix Sellier en Zander Maes,en de Fransen Honoré Barthélemy, Romain Bellenger, Marcel Huot, François Urago, André Mouton en Achille Souchard. Voorzeker een affiche met cracks om het publiek te trekken.Small, de man die de beste fietsen in Australië maakt en verkoopt, en die zelfs lonkt naar heel het Commonwealth moet het ongelooflijke aanzien. Op korte tijd rijdt kameraad Oppy zijn beide fietsen kapot en dit telkens door kettingbreuk . Sabotage ! Er werd een zaagje gebruikt om de onherstelbare pech te veroorzaken. Gedurende één uur moet de pechvogel uit Melbourne eenzaam en alleen te Parijs wachten . De vertaler-tolk die het Australische team bijstaat, is samen met Small naar huis gelopen. Zwetend komt eindelijk de onverwoestbare coach opdagen met een gewone sportfiets geëquipeerd met zware wielen, spatborden en een bizar stuur. Gedurende elf uren achtervolgt de woedende Oppy uit Australië de mannen die aan de leiding rijden. Daarna pas heeft hij een voldoende aantal ronden afgelegd om echt terug in koers te zijn. Zijn gangmakers op tandem kunnen nog amper het hoge tempo aan. Coach Small verwisselt deze gangmakers van plaats op hun rijtuigen zodat de man met de breedste rug meer beschutting biedt aan zijn renner. Deze innovatie zorgt er voor dat Opperman aan een nog hoger gemiddelde rond Buffalo blijft toeren. Andere Bol d’Or rijders imiteren dit weldra. Nadat hij zeventien uren op zijn zadel heeft gezeten stopt Oppy voor een natuurlijke behoefte en om wat verzorging. Terug op de baan verdappert hij nog, rijdt hij met buitenaardse klasse, terwijl anderen beschaamd, geklopt en vermoeid de wielerbaan verlaten. Zo’n Bol d’Or met menselijke gangmaking was keihard voor mannen en machines. Het jaar voordien (1927), haalden grote kampioenen als Egg, Alavoine, Binda, en Girardengo niet eens de eindmeet. Tijdens de laatste ronden van deze befaamde marathonkoers staan de 50.000 toeschouwers recht en vele kenners zijn van oordeel dat de beste renner aller tijden op dat moment rond de piste van Buffalo aan het rijden is. Terwijl zij applaudisseren en scanderen, weerklinkt uit alle kelen nog enkel ‘ Allez Oppy … !’ .
Deze enorme prestatie ontroerde Parijs geweldig. De schande van de sabotage deed dit ook.

Opperman die op het thuisfront als journalist ondertussen ook een graaggelezen columnist is geworden, wordt door een grote menigte supporters gevierd ter gelegenheid van zijn thuiskomst met de boot in Australië.
In Frankrijk, op het einde van het sportjaar 1928 kozen de 500.000 lezers van de krant l’Auto , anders allemaal fanatiek voor eigen sportievelingen, Hubert Ferdinand Opperman als populairste sportman van Europa. Hij was toen liever gezien dan de legendarische Franse tenniskampioen Henri COCHET .

Gedurende 21 jaar was Oppy, zoals hij altijd werd genoemd, het vleesgeworden bijkomend deel van zijn eigen Malvern Star puchbike. Zijn palmares is samengesteld uit exploten van een andere tijd, uit een ander werelddeel, in het kader van die Engelse wielercultuur die van de onze afweek. Opperman leverde vele prestaties ook op onverharde wegen in het Australische binnenland. Tijdens zijn transcontinentale recordraids stonden duizenden mensen ’s nachts op om die ene fondrenner te zien voorbij komen, de man waarvan de naam op ieders lippen lag : Oppy de Australiër met het grootste ‘stamina’ (uithoudingsvermogen) die fietsend alle records op de wereld kon verslaan op zijn Malvern Star.
Op de top van de piramide gevormd door de opstapeling van zijn records, overwinningen en exploten, zullen wij ook nog als pronkstuk de overwinning in Brest-Parijs-Brest 1931 plaatsen, waardoor zijn populariteit opnieuw een hele tijd grenzeloos was te Parijs . Hij werd toen zelfs weer tot sportman van het jaar 1931 in Frankrijk benoemd.
__ __ __ __ __ __

Tussen de Australische sportlui die zich onsterfelijk maakten door hun prestaties bevindt zich zeker de wielerkampioen HUBERT OPPERMAN. Deze werd in 1991 nog speciaal te Parijs uitgenodigd door Jacques Chirac en beloond met de zeer zeldzame MEDAILLE D’OR DE LA VILLE DE PARIS. Deze internationale erkenning was van onschatbare waarde voor het internationaal imago van het Australische volk en maakte van Sir Hubert een ‘ Heilige’.

Om te bedanken sprak hij deze eenvoudige woorden uit :

‘ Ver van huis in het onbekende … is winnen mogelijk …
maar waardevol is er vooral de lach en de vriendschap ‘

Opnieuw veerde ‘ le Tout Paris ‘ recht om hem een staande ovatie te brengen.

Maar volgens Sir Hubert zelf in zijn biografie ‘ Pedals, Politics and People ’
was die prachtige 2 september 1928 op de Buffalo het grootste, het mooiste, het sterkste, dat hij als wielrenner ooit heeft gepresteerd.

1928- UITSLAG BOL D’OR PARIS BUFFALO

1. Opperman 950,060 km / nieuw record -
oud record 1924 Oscar Egg 936,325 km
Gemiddelde snelheid over 24U 39, 585 km .

2. André Mouton op 106 ronden
3. Marcel Huot op 155 ronden
4. Felix Sellier op 243 ronden
5. François Urago op 498 ronden .


Prestaties in Australië :

Nationaal kampioen op de weg 1924- 1926- 1927 - 1929

DE MALVERN STAR KAMPIOEN WAS ECHTER VOORAL EEN INDIVIDUELE EENZAME FIETSER OVER LANGE EN ZEER LANGE AFSTANDEN TEGEN DE TIJD.

Hij realiseerde in deze voor ons niet zo vertrouwde wielerwereld 101 records .

We geven even een lijstje om te proeven :

WEGRECORDS ZONDER GANGMAKING
1929- Sydney-Melbourne 909 km in 37u 06’
1936- Brisbane – Sydney 1047 km in 47u 10’
1937- Perth- Adelaïde 2724 km in 9 dagen 6uren 1 minuut
1937- Perth- Melbourne 3498 km in 11 dagen 4 uren 5 minuten
1937- Perth- Sydney 4625 km in 13 dagen 9 uren 22 minuten
1937- Freemantle- Sydney 4402 km in 13 dagen 10uren .
1938- 1000 mijlen in 63 uren 37’30” -
1939- 506 mijlen 396 yards in 24 uren -
1939- Millicent (Lakes Entrance) 814,154 km in 24 u – gem. 33,923 km .

RECORDS OP DE BAAN MET GANGMAKER
1926- 5 mijlen in 4’42”
1932- Melbourne Motordrome - 1384,075 km in 24 Uren- gem. 57,669 km .

RECORDS OP DE BAAN ZONDER GANGMAKING.
1940 - 786,801 km in 24 uren .

RECORDS OP BRITS GRONDGEBIED
1934- 24 uren - 742,953 km - gem. 30,956 km.
1933- John O’Groats- Lands End in 57 uren en 1 minuut – gem. 24,448 km

RECORD OP TANDEM
1935- London-Bath-London in 8 u 55’34”

Hij klopte vele records zo dat niemand ze nadien nog durfde aanvallen. Daarom mogen wij zijn prestaties toch niet vergeten. Hij reed vooral om te bewijzen hoe goed de fiets wel was waarop hij reed : zijn MALVERN STAR .

In 1935 reed Hubert Opperman mee in het wereldkampioenschap voor beroepsrenners te Floreffe in de provincie Namen (B) . Met Gaston Rebry als zware blok aan zijn been reed hij lang in achtervolging op Jan Aerts die wereldkampioen werd.

Nog even komen we terug op de speciale flair voor public relations en publiciteit die het team Small & Opperman bezat. Zij lanceerden de aankoop op afbetaling : voor 2 £ kon men een Malvern Star velo mee naar huis nemen en nadien verder afbetalen a rato van 5 £ per week. Het in Parijs behaalde succes, commercialiseerden zij door de profs Mauclair en Bidot met hun knappe vriendinnen te laten overkomen naar Australië . Deze elegante renners, waarmee Opperman bevriend was, net gekleed in de nieuwste sportieve trendy mode van Avenue de la Grande Armée à Paris showden overal tijdens wielerevenementen de laatste modellen van Malvern Star en de mode van Parijs voor sportieve dames en heren . Rasechte coureurs en mannequins uit Parijs op de ruwe Australische boerenbuiten laten zien, was een geslaagde promotie. Je moet het toch maar doen … !
Vooral door de ‘nouveaux riches’ werd dit in Australië gewaardeerd . Het beschaafde Parijs voor je winnen en nadien een stuk van dat Parijs meebrengen naar je dorp aan de andere kant van de wereld . ( Geelong, Crocodile Dundee Village, enz. …) . Ongelooflijk, maar waar !
Het onmondige wilde volkje van het toenmalige Australische wielerpeleton wat manieren leren was de bedoeling van Bruce en Hubert . Een beroepscoureur moet zijn uiterlijk soigneren en de gepaste kledij dragen voor, tijdens en na de koers. Hij moet beleefd praten met organisators, scheidsrechters, sponsors, publiek, vrouwen, supporters en media.
Een coureur moet een goede indruk laten tijdens de koers aan alle wielerliefhebbers. Ook dit demonstreerden de heren Small, Opperman, Mauclair en Bidot met veel stijl in Australië.

Hubert Opperman was de beste van de besten. Door zijn nederigheid, zijn loyaliteit, zijn plichtsbewustheid, zijn trouw aan alles en allen, werd deze oorspronkelijk zo eenvoudige man een gigant van de wielersport eerst en van de politiek later. Hij staat tussen de topdrie van bekendste sportlui van Australië, zij die met kop en schouder boven alle andere kampioenen uitsteken, in gezelschap van Sir Donald Bradman (cricket) en Sir Walter Lindrum (biljart) .
Zijn uithoudingsvermogen was omgekeerd evenredig met zijn lichaamslengte. Het gewone woord groot paste bij hem niet, wegens zijn lichaamslengte, maar wel alle andere superlatieven. Hij was een vrijwel onvermoeibare dynamo vol met pure menselijke energie.

Toen Wereldoorlog II uitbrak, ruilde Hubert Opperman zijn petje, stofbril en koerstrui voor een uniform en een helm bij de RAAF. Hij werd luitenant en streed als piloot voor zijn land in het verre Oosten.
Toen het terug vrede werd, werd hij Directeur bij de Malvern Star Company en een geliefd politieker in de kringen van de Liberaal Robert MENZIES. Hij klom langzaam maar zeker op als parlementair van Corio (verkozen op 10/12/1949) en bracht het tot Minister van Transport (5/2/1960), tot Minister van Immigratie (18/12/1963). Daarna (10/6/1967) werd hij Australisch diplomaat (High Commisionner) op Malta. Hubert Opperman was voorzitter van het Nationale Werk voor de Blinden, voorzitter van de Vereniging van Australische Sportlui, voorzitter van de Ridders van St-Jan van Jerusalem (Orde van Malta). Hij werd in 1968 door de Engelse Queen officieel verheven tot de adelstand. Zo veranderde zijn naam van Oppy in Sir Hubert.

Hij werd ook nog eens uitgenodigd als eregast om de Tour de France te volgen. Hij koos toen de rit Keulen-Luik 1965 die werd gewonnen door Rik Van Looy.
Als politieker was hij een onvermoeibare werker en een ‘all-rounder’. Hij verdreef het racisme van de ‘ witte immigratie’ . Door de wijziging van een belangrijk wet opende hij de poort voor vele goed opgeleide en werkzame Aziaten. Zij dragen nu veel bij tot de economie van een multicultureel Australië. Hij kwam als minister veel op de radio. Hij was bekend voor de stiltes die hij inlaste tijdens interviews, gesprekken en redevoeringen . Hij liet de toehoorders de tijd om het te begrijpen. Hij was beroemd voor zijn ‘ Oppygrams’ , zijn duizenden nota’s en brieven die hij gepast naar overal heeft gestuurd ( registred for urgent and friendly transmission …) en waarmee hij aan zijn liberale kiezers toonde dat hij met zeer veel dingen goed bezig was.

Hij kwam uit de kleine stad Rochester tussen Bendigo en Echuca, in Victoria. Dit is zeer Zuidelijk gelegen in Australië ( waar het dus frisser wordt) en niet ver van Tasmanië.Hij verpersoonlijkte degelijkheid en sportiviteit. Hij zorgde dat Australië werd gerespecteerd.Sir Hubert had als mens, als liberaal een vaste lijn in zijn gedachten: ‘ Wat kan ik voor de mensen doen, en wat kunnen zij voor mij doen … ?
Vandaag blijft de naam van deze man in zijn woonplaats KNOX verder leven door het bestaan van vele fietspaden genaamd de Opperman trails. De sportievelingen en de recreanten volgen er de plaatjes waarop staat:
The 101 Trail, The Trans Continental Trail, Oppy’s Way, The Bol d’Or Trail, The Landa End Trail en de Paris-Brest-Paris Trail. Jaarlijks op een dag in de lente wordt de gezellige Oppy Family Fun Ride voor allen ingericht . Voor sterkere fietsers is er ook in november een fietshoogdag tijdens de OPPERMAN ALL DAY TRIAL , een Audax proef voor groepen van minstens drie rijders. Er wordt dan verstandig volgens de Audax traditie gereden met de bedoeling om samen in groep 360 km af te leggen in 24 uren. Alle wielerfanaten, toeristen en renners van iedere soort, die het einde halen van deze afstandsproef beseffen dan maar al te goed tot wat Oppy op zijn Malvern Star als wielrenner in staat was op de stofferige wegen van het vroegere Australische binnenland .

Op het einde van elk wielerseizoen wordt aan de beste Australische wielrenner van het jaar de Sir Hubert Opperman Trophy overhandigd.

-----------------------------------------------------------------------------------------------

Bijvoegsel : Twee dozijn namen uit het bonte Australische wielerverleden .

Danny CLARK - Reggie McNAMARA - Bob SPEARS – Graeme FRENCH –
Phil ANDERSON - Cecil WALKER - Shane KELLY - Rusell MOCKRIDGE –
Ossie NICHOLSON - Bill GUYATT - Alf GOULETT - Don KIRKHAM –
Duncan GRAY - Ernie MILLIKEN - Snowy MUNRO - Gordon JOHNSON –
Graeme GILMORE - Sid PATTERSON - Reginald ARNOLD – Donald ALLAN -
Allan PEIPER - Alfred STROM - Anthony Neil STEPHENS - Stephen HODGE


------------------------------- WJournée -------- 24/05/2006 -------------------------

:cool: :cool: :cool: :cool: :cool: :cool: